Lid worden? Inloggen!

Contemplatie

Storm Alliance - maandag 3 oktober 2011 - 17:38


0

Soms denk ik: stel dat die hele geschiedenis een grote berg onzin is? Dat we telkens weer de foute conclusie trekken uit het gebeurde en daar dan weer scheef op voortborduren, waarmee we de gevolgtrekking misinterpreteren en de afloop verkeerd duiden. De basis van ons hele bestaan op los zand. In dat licht bezien is de ontdekking van snelheid sneller dan mogelijk niet meer dan een speldenknop op een speld, op een speldenkussen, in een naaigarendoosje in de fourniturenwinkel van het leven. Waar gaan we heen? Gaan we eigenlijk wel vooruit, of tellen we af?

Het laatste kwartaal van tweeduizend elf is aangebroken. Over iets minder dan 3 weken vergaat de wereld, of over een jaar, of de mensheid sterft alleen maar uit, of er gebeurt [wederom] weer helemaal niks. Vast staat wel dat we inmiddels in tijden leven die verder gaan dan de meeste science fiction die ik tot me nam toen ik een tiener was. IBM ontwikkelt een computer met een zelf-bewust brein, ratten krijgen chips in hun hersenen ge´mplanteerd en Orwell's Big Brother wordt door Donner recht in zijn gezicht uitgelachen. Niet minder dan twee supercomputers staan gepland voor het komende jaar, met een performance peak van 10 of 20 petaflops.

Tja.

In een maatschappij zonder sterk [religieuze] samenhang of leiding ben je volledig aan jezelf overgeleverd. Er is al zoveel over geschreven. Nederlanders zijn zo'n beetje de meest gelukkige mensen op aarde die daarvoor de meeste antidepressiva slikken. En hoe erg is dat dan? Minder kranten lezen, streven naar zen in jezelf of op zoek gaan naar afleiding [drank, drugs en de drie dwaze dagen]. Het zijn 'oplossingen' die de onthechting alleen maar bevorderen en voorbij gaan aan de mens als sociaal wezen.

En we sukkelen verder, synchroon aan het gevoel van veiligheid [neemt af] zijn er de cijfers van de misdaad [nemen ˇˇk af]. We zitten in oorlogen die we niet eens meer kunnen benoemen en die we niet voelen. We gaan 'dood' als we niet op tijd onze koffie in de morgen krijgen, een onvoorziene windhoos is een ramp ů dat is beter voor de verzekering. Iedereen constateert de verharding van de maatschappij, vooral bij de buren.

Ondertussen kijken we naar dat wat er gebeurd is, om te leren van de fouten van het verleden. Om nieuwe conclusies te trekken en ideeŰn bij te stellen. Maar wat nou als die fouten op een heel andere manier waardevol blijken te zijn? Dus niet als anti-richting, maar als de juiste weg. Dat stilstand geen achteruitgang is, maar dat we stil moeten staan om vooruit te komen. Dat we niet op zoek moeten naar ons eigen Unique Selling Point, maar naar waar we gelijk in zijn. Als meer snelheid alleen maar een bevestiging is van de traagheid van het bestaan?

Schumacher zei het al: "When I start my car, the world seems to slow down"

Delen op facebook Delen op twitter Delen via NUjij